HTC HD2 – test

Pora na test HTC HD2, który pomoże Wam poznać bliżej najlepszego smartfona HTC. Dodam jeszcze, że wszystkie wymienione w recenzji funkcje, zostaną opisane bardzo szczegółowo w kolejnych wpisach na naszym blogu.

Wygląd, obudowa i wykonanie

HD2 jednym z Was będzie się podobał, innym nie. Mnie konstrukcja telefonu przypadła do gustu. Nowa komórka HTC nie zalicza się do najlżejszych i jest dość duża, ale ma zgrabną obudowę i jedynie 11 milimetrów grubości, dzięki czemu dobrze leży w dłoni.

Przedni panel HD2 niemal w całości wypełnia aż 4,3-calowy dotykowy ekran. Nad nim znajduje się głośnik i dioda sygnalizująca niski poziom baterii oraz nadchodzące zdarzenia (połączenia, SMS-y). Pod wyświetlaczem umieszczono 5 przycisków funkcyjnych: Zadzwoń, Home, Start, Wstecz i Zakończ (służący także do włączania telefonu).

Z lewej strony znajduje się kontroler głośności. Na dolnej krawędzi umieszczono: wyjście słuchawkowe jack 3,5 mm, mikrofon oraz port USB. Z tyłu obudowy znajdziemy wykonaną z metalu osłonę baterii, a nad nią: lampę błyskową, głośnik i obiektyw aparatu.

Ekran pokryto warstwą hartowanego szkła, dzięki czemu jest on odporny na zarysowania i uderzenia (niebawem przeprowadzimy test wytrzymałości HD2, próbie zostanie poddany także przedni panel).

Obudowa HTC HD2 wykonana jest z wysokiej jakości gumowanego plastiku, dzięki czemu telefon nie ślizga się w rękach. Wbrew moim wcześniejszym warstwa pokrywająca tworzywo nie ściera się. Wykonana z metalu osłona baterii jest dobrze spasowana.

Wad w konstrukcji HD2 wad trzeba szukać trochę na siłę. Pewne zastrzeżenia budzi wystająca osłona obiektywu o ostrych krawędziach i przyciski pod ekranem, które minimalnie przesuwają się na boki.

Ekran

Jak już wcześniej wspomniałem, Touch HD2 ma 4,3-calowy, pojemnościowy ekran LCD o rozdzielczości WVGA (480 x 800). Obraz, jaki na nim zobaczymy jest wyraźny, a kolory dobrze odwzorowane. Najważniejsze jednak, że jest czytelny nawet w ostrym świetle. Jest to bardzo ważna właściwość HD2 – wszak jest to telefon, którym steruje się głównie za pomocą dotyku.

Początkowo obawiałem się, że do obsługi Windowsa Mobile potrzebny będzie stylus. Niemniej, już po dniu zabawy HD2 całkowicie o nim zapomniałem. Dzięki dużym rozmiarom, bez najmniejszych problemów mogłem obsługiwać telefon swoimi bądź co bądź sporymi palcami. Interfejs został tak zoptymalizowany, że o precyzję działania raczej nie trzeba się martwić.

Z czystym sumieniem mogę powiedzieć, że do tej pory nie spotkałem telefonu z mechanizmem dotykowym działającym tak dobrze, jak w HD2.  Ekran jest precyzyjny i czuły, nawet przy krawędziach, czego nie można powiedzieć o innych urządzeniach korzystających z pojemnościowych wyświetlaczy.

Ogromną zaletą modelu jest firmowa klawiatura HTC. Dzięki dużym przyciskom i wsparciu dla technologii multitouch, w zasadzie bez treningu można bezbłędnie wprowadzać nawet dłuższe teksty. Na klawiaturze znalazło się miejsce dla kursorów ułatwiających precyzyjną nawigację. Warto zaznaczyć, że w przeciwieństwie do telefonów z mniejszymi wyświetlaczami, na HD2 pisze się wygodnie zarówno w pozycji poziomej, jak i pionowej.

Wspomniany multitouch sprawdza się nie tylko podczas pisania. Wielodotyk ułatwia przeglądanie stron internetowych oraz zdjęć. Mając do dyspozycji powierzchnię o średnicy 4,3″ obsługa urządzenia palcami dostarcza sporo radości.

Ekran HTC HD2 ma w zasadzie tylko jedną wadę – nie jest AMOLED-em. Kolory są, owszem bardzo dobrze odwzorowane, ale w porównaniu do aparatów korzystających ze wspomnianej technologii wypadają, dosłownie, blado. Poza tym, AMOLED-owe wyświetlacze pobierają zdecydowanie mniej energii. Gdyby HD2 korzystał z ekranu tego typu czas pracy baterii uległby zauważalnemu wydłużeniu.

Jakość rozmów

Podobnie, jak w przypadku innych produktów HTC, pod względem jakości rozmów ciężko się do czegokolwiek przyczepić. Głos dobiegający z głośnika jest czysty, wyraźny i pozbawiony denerwujących szumów. Po przełożeniu karty SIM do HD2, również moi rozmówcy usłyszeli poprawę jakości połączenia.

Także w trybie głośnomówiącym jakość rozmów stoi na odpowiednio wysokim poziomie. Mikrofon radzi sobie z przechwytywaniem głosu nawet ze znacznej odległości, równie dobrze wypada wbudowany głośnik (sprawdza się on zdecydowanie lepiej podczas rozmów niż słuchania muzyki).

System i interfejs

HTC HD2 działa pod kontrolą Windowsa Mobile 6.5. System jest stabilny, a dzięki Snapdragonowi 1GHz, nie można mieć żadnych zastrzeżeń do szybkości jego odpowiedzi. Można powiedzieć, że telefon zazwyczaj reaguje równie szybko, co aparaty bez systemu operacyjnego (pod warunkiem, że nie jest obciążony).  Duża ilość pamięci RAM (aż 448MB) umożliwia jednoczesne korzystanie z wielu otwartych w tle aplikacji. Szczegółowy test multitasingu przedstawimy Wam już za kilka dni. Wpis prezentujący możliwości procesora Snapdragon oraz szybkość działania interfejsu czeka na was po kliknięciu w link.

Dużą zaletą (po części wynikającą z mocnego procesora) systemu jest praca akcelerometru. Działa on bardzo precyzyjnie, a programy wykorzystujące go zmieniają swoją orientację natychmiast po obróceniu telefonu. Do tego, G-sensor jest wykorzystywany jest przez system także w innym celu – po obróceniu telefonu ekranem do dołu podczas rozmowy, automatycznie uruchamia się tryb konferencji, a gdy podnosimy dzwoniącą komórkę do góry dzwonek jest automatycznie ściszany.

Największą zaletą modelu i główną przewagą nad innymi smartfonami z wydajnym procesorem Qualcomma jest interfejs Sense UI. Następca TouchFLO 3D poza znanymi zakładkami oferuje integrację książki kontaktowej z popularnymi portalami społecznościowymi, jak Facebook czy Twitter (HTC Peep), znaną z Hero aplikację HTC Footprints oraz zachwyca efektowną animowaną pogodynką, której działanie można podziwiać także na ekranie główny. Odświeżona wersja interfejsu działa o niego lepiej, a większość znanych zakładek została poprawiona – dostaliśmy możliwość przeglądania muzyki i obrazów w trybie poziomym.

Poniżej screencast prezentujący interfejs HTC Sense:

Jest on także niesamowicie intuicyjny i nawet osoby, które nie miały wcześniej styczności z zaawansowanymi telefonami, odnajdą się w nim bez problemu.

Aplikacje

Fabrycznie zainstalowane aplikacji, możemy podzielić na produkty Microsoftu oraz HTC. W pierwszej grupie znajdziemy m.in.: pakiet Office Mobile, My Phone, Windows Media Player, Zdalny pulpit, klienta Facebooka, Windows Live, oraz, nieprzydatny w naszym kraju, widżet wyszukiwania (Bing). Z kolei autorskie programy HTC to: Kalkulator, HTC Peep (Twitter), Cyfrowy kompas, Wiadomości HTC, Kalendarz, Muzyka, Albumy, Audio Booster, Radio FM, MP3 Trimmer, Footprints i kilka innych.

Ponadto, w oprogramowaniu HD2 pojawiły się: czytnik Adobe Reader, WordlCard Mobile, czytnik RRS-ów (RSS Hub) oraz wersja próbna nawigacji CoPilot.

Dodatkowe aplikacje możemy instalować za pośrednictwem internetowego sklepu Microsoftu – Windows Marketplace, który w najnowszej odsłonie pozwala na wybór miejsca instalacji zakupionych aplikacji oraz umożliwia swobodne przechodzenie między sklepami dedykowanymi dla różnych krajów.

Poza Widnows Marketplace, aplikacje na telefon możemy pobierać z OpnMarketu, w którym dostępne są wszystkie darmowe programy ze strony FreewarePocketPC oraz wielu różnych stron producentów oprogramowania pod Windowsa Mobile.

Oczywiście, aplikacje można także instalować bezpośrednio z komputera.

Multimedia

Dużym krokiem naprzód w nowym smartfonie HTC jest ulepszona dedykowana zakładka muzyczna. Teraz, poza standardowym widokiem, oferuje ona również tryb poziomy łudząco podobny do CowerFlow z iPoda. Ułatwia to zarządzanie kolekcją albumów muzycznych, zapisanych na karcie pamięci.

W zestawie znajdziemy także przyzwoity zestaw słuchawkowy. Po podłączeniu słuchawek do HD2 możemy skorzystać także z bardzo pomocnej funkcji Audio Booster, czyli equalizera.

Dzięki dużemu ekranowi oraz wydajnemu Snapdragonowi, Touch HD2 jest telefonem, na którym z przyjemnością ogląda się filmy i teledyski. Nie ma mowy o przycięciach czy klatkowaniu odtwarzanego materiału wideo. Windows Media Player, jak i Odtwarzacz HTC świetnie radzą sobie z plikami w formatach .wmv, .mp4 czy MPEG-4. Maksymalna rozdzielczość filmiku, jaki może być odtwarzany w telefonie to 800 x 480. Jedynym drobiazgiem o jaki nie zadbało HTC, jest brak obsługi DivXa. Na szczęście, oprogramowanie niezbędne do obsługi tego popularnego formatu można pobrać z Sieci. Moim zdaniem najlepszą aplikacją jest CorePlayer, który niestety kosztuje 30 dolarów.

HTC HD2 na także radio FM, odtwarzacz strumieniowy, MP3 Trimmer służący do przycinania utworów muzyczny i tworzenia z nich dzwonków oraz świetną galerę zdjęć – HTC Album, która obsługuje multitouch i umożliwia wysyłanie zdjęć bezpośrednio na Facebooka.

Więcej o multimedialnej stronie Windowsa Mobile dowiecie się z naszego przeglądu możliwości HTC HD2.

Aparat

Tu nie będę nikogo czarował. HTC nigdy nie robiło komórek fotograficznych. Nie inaczej jest w przypadku HTC HD2. Smartfon został wyposażony w aparat o matrycy 5Mpix z podwójną, diodową lampę błyskową. Interfejs jest identyczny, jak w Touch HD czy Diamond 2. Nie zabrakło także funkcji Touch Focus, która pozwala na ustawianie ostrości na wybranym na ekranie punkcie.

Zdjęcia wykonane w warunkach dobrego oświetlenia są przyzwoite, ale do ideału trochę im brakuje. Kolory są często przekłamane. Na niektórych zdjęciach widać różowawą plamkę w centralnej części, o której głośno było zaraz po premierze HD2. Można ją zlikwidować zmieniając balans bieli. Problem, niestety tylko częściowo, rozwiązuje aktualizacja oprogramowania.

W robieniu fotek przy gorszym oświetleniu (lub w ciemności), pomaga mocna podwójna lampa błyskowa, która rozświetla obszar do 1,5 m od obiektywu. Nie zmienia to jednak faktu, że zdjęcia są nieostre z widocznymi szumami.

Poniżej znajdziecie przykładowe zdjęcie wykonane aparatem z HD2, które zostało zrobione w pochmurny dzień.

Aparat w HD2 umożliwia także nagrywanie wideo. Jakość filmików jest przeciętna i aparat często gubi klatek. Niemniej, zdarza się, że nadają się one do zamieszczenia na YouTube.

Więcej o aparacie dowiecie się z naszego testu kamery w HD2.

Internet i GPS

Jak na high-end przystało, HD2 posiada wszystkie moduły łączności bezprzewodowej, począwszy od Bluetooth i GPS na WiFi oraz 3G z HSDPA (o szybkości 7,2 Mbps) kończąc. Do tego, dzięki firmowej aplikacji Wi-Fi Router, smartfon może służyć także jako bezprzewodowy modem 3G.

Duża ilość pamięci RAM i wielki ekran z multitouchem umożliwiają komfortowe przeglądanie stron internetowych. Ciężko znaleźć telefon lepiej radzący sobie z internetem niż HD2. Kolejną zaletą jest firmowo zainstalowana Opera Mobile 9.7, która spisuje się bardzo dobrze. Strony ładują się szybko i tylko sporadycznie podczas przewijania pojawiają się na nich fragmenty tła Opery. Jedyną wadą jest brak wbudowanego Flash Playera. HTC zadbało jednak o możliwość oglądania filmików na YouTube, dodając do oprogramowania własną aplikację o takiej samej nazwie.

Podczas testów sprawdzałem także, jak na HD2 działają Internet Explorer, SkyFire oraz najnowsza Opera Mobile 10 beta 3, która obsługuje Flasha. Porównanie tych przeglądarek pojawi się już wkrótce na naszym blogu.

Za odbieranie danych GPS w telefonie odpowiada wbudowany w układ Snapdragon moduł Qualcomm gpsOne, dodatkowo wspierany przez aplikację QuickGPS, która przechowuje dane o położeniu satelit. Czas zimnego startu w stosunkowo bezchmurny, zimowy dzień wynosi około 1 minuty, co uważam za bardzo dobry wynik. Z wykorzystaniem sieci GSM, odnalezienie lokalizacji zajmuje około 15-20 sekund.

Niestety, do testowanego egzemplarza HD2 nie była dołączona Automapa. W sprzedaży są dostępne modele w nią wyposażone. Musieliśmy zadowolić się wersją próbną CoPilota. Szerzej o GPS-ie w HD2 napiszę przy okazji przeglądu aplikacji pod Windows Mobile wykorzystujących ten moduł.

Obok GPS-u model oferuje także cyfrowy kompas, który wykorzystywany jest coraz częściej przez różne aplikacje lokalizacyjne. Jego działanie można przetestować w dołączonym programie HTC.

Bateria

Najnowszy Windows Phone HTC posiada ogniwo litowo-polimerowe o pojemności 1230 mAh. Mogło być lepiej, ale przy mniej intensywnym korzystaniu z funkcji telefonu (30-40 min rozmów, 15 SMS-ów, około 30min przeglądania stron internetowych oraz 30min słuchania muzyki), pozwala na dzień pracy bez konieczności ładowania. Podczas testów zdarzało się jednak, że telefon nie wytrzymywał nawet 8 godzin. Czas pracy skracało diametralnie intensywne korzystanie z modułów WiFi i GPS, oglądanie filmów i korzystanie z aplikacji takich jak: gry 3D, YouTube lub radio internetowe. Nie ma się jednak czemu dziwić, największy ekran, jaki znajdziemy obecnie w telefonach i potężny procesor, pobierają duże energii. Niemniej, bateria przy rozsądnych korzystaniu powinna wystarczyć na około 12-18 godzin.

Przed rozpoczęciem testów, najbardziej obawiałem się właśnie o czas pracy baterii. Okazało się jednak, że HD2 nie wypada gorzej od innych high-endowych modeli dostępnych na rynku.

Zawartość zestawu

W zestawie poza  telefonem znajdziemy także: dwuczęściową ładowarkę, kabel USB do ładowarki oraz transmisji danych, zestaw słuchawkowy, kartę pamięci microSD o pojemności 2GB, instrukcję obsługi oraz kartę gwarancyjną.

Podsumowanie

Mimo kilku małych wad (brak ekranu AMOLED, słaby aparat) HTC HD2 jest obecnie według mnie najlepszym smartfonem  na rynku. Tak pod względem specyfikacji, jak i oprogramowania HD2 nie ma sobie równych i jest bezsprzecznie najciekawszym modelem, jaki miałem okazję do tej pory testować.

Największe zalety modelu to ładny i intuicyjny interfejs HTC Sense, duże ekran pojemnościowy z obsługą multitouch oraz procesor Snapdragon, który pozwolił mi popatrzeć na Windowsa Mobile w zupełnie nowym świetle. Mimo iż HD2 nie należy do najtańszych smartfonów, jest on wart swojej ceny.